Yoga in Lapland: middernachtyoga en yogawandelingen

Wat er in Lapland echt wordt georganiseerd: middernachtyoga op de Ounasvaara, yogaretreats en yoga op de fjell op aanvraag, en wat er is gemeten over kou.

Wat is avantojooga, en is dat hetzelfde als yoga in de kou? Avantojooga is geen gevestigde discipline en er is geen peer-reviewed onderzoek naar. In Finland is de naam verbonden aan het werk van yogadocent Magnus Appelberg: asana's op het ijs of aan de oever en daarna het ijsgat in. Commercieel wordt er meestal yoga en ademhalingsoefeningen mee verkocht, aan de oever, op een steiger of in de sauna, gecombineerd met een duik in het ijsgat. Omdat het woord geen vaste inhoud heeft, vraag de organisator wat er werkelijk bij het programma hoort. Hetzelfde als yoga in de kou is het niet, en wat lenigheid betreft werkt kou juist de andere kant op: de hysteresis die de stijfheid van de knie beschrijft was na kou 18,4 newton, bij kamertemperatuur 12,8 en na warmte 8,9, en de kracht die nodig was voor de beweging nam met warmte ongeveer 25 procent af. Ademhaling is een tweede reden om deze twee gescheiden te houden. De koudeschokreactie ebt pas na 60–90 seconden weg, en versnelde ademhaling verkort de tijd dat de adem kan worden ingehouden en verhoogt het risico om water binnen te krijgen. Een verstandige combinatie is dus yoga op het droge en het ijsgat als eigen, op zichzelf staande activiteit. Beperking: de cijfers van Petrofsky komen uit een subgroep van 10 personen bij binnenshuis uitgevoerde koude- en warmtepackmetingen met een machinaal bewogen passieve knie, niet uit arctische lucht en niet uit yogahoudingen, en de onderdompelingen van Barwood werden gedaan in water van 15 graden en niet op de temperatuur van een ijsgat. Of kou een yogasessie nuttiger of schadelijker maakt, is in geen van beide richtingen onderzocht.

Welke ademhalingstechniek gebruikt u het beste vóór het koude water, terwijl u erin bent, en erna? Vooraf: hyperventileer niet en oefen geen ademhalingsretenties op de oever of in het water. De bekendste techniek is ongeveer 30 versterkte ademhalingen gevolgd door een retentie van twee tot drie minuten. Dat verlaagt het kooldioxide in het bloed, waardoor de ademprikkel later komt dan het zuurstoftekort – in het water is dat de verkeerde richting. Een tweede reden is dat het inhouden van de adem samen met het nat worden van het gezicht de duikreflex activeert op hetzelfde moment dat de koudeschok het sympathische zenuwstelsel aanjaagt. Shattock en Tipton noemen dit een autonoom conflict en brengen het in verband met ritmestoornissen, en volgens hen wordt de reactie vooral getriggerd door het afkoelen van de kouderesponsieve receptoren in het gezicht. Daarom is het droog houden van het hoofd geen cosmetisch advies. Tijdens: rustige ademhaling, geen retentie, en het ergst is meteen aan het begin. Alleen al de afkoelingssnelheid van de huid gedurende de eerste ongeveer 20 seconden is genoeg om de maximale ademhalingsreactie te triggeren, en die reactie ebt na de aanvankelijke piek binnen 60–90 seconden weg. Suomen Latu adviseert rustig te ademen bij het instappen, niet te springen en het hoofd niet nat te laten worden. Erna: ademhalingstechnieken zijn na het ijszwemmen in geen enkele studie die wij vonden vergeleken, en de richtlijnen gaan over opwarmen, niet over ademhaling. Beperking: de metingen van Barwood werden in het laboratorium gedaan in water van 15 graden, en er zijn geen vergelijkbare metingen voor de 0–4 graden van een ijsgat. Over welke ademhalingstechniek in het ijsgat het beste zou zijn, is geen enkel onderzoek – het advies is gebaseerd op wat aantoonbaar gevaarlijk is, niet op wat optimaal zou zijn.

Hoe lang kan een beginner veilig in koud water blijven terwijl hij of zij ademhalingsoefeningen doet? Geen enkele bron geeft een veilige duur, en geen ervan meet zelfs een ademhalingsoefening terwijl men in het water is. Dat is het eerlijke antwoord. Wat wel bekend is: de gevaarlijkste fase is meteen aan het begin en niet aan het einde, want het kritieke deel van de koudeschokreactie zijn de eerste 60–90 seconden, waarin de ventilatie nog niet is gestabiliseerd. Het enige duuradvies van Suomen Latu voor beginners is te beginnen met korte dompelingen en de zwemtijd te verlengen op basis van het eigen gevoel, en dezelfde richtlijn zegt ook dat u niet alleen gaat zwemmen, dat u rustig ademend het water in gaat, dat u niet springt en uw hoofd niet natmaakt, en dat u bij twijfel eerst met een arts overlegt. Een ademhalingsoefening verandert de situatie op twee manieren, beide in het nadeel van de beginner: ze verlengt de tijd in het water en verlegt de aandacht weg van de eigen lichamelijke signalen waarop het hele duuradvies is gebaseerd. De praktische lijn is dus een dompeling en geen zitting, ademhalingsoefeningen op het droge ervoor of erna, en nooit alleen. Beperking: het cijfer van 60–90 seconden is een constatering uit het achtergrondoverzicht van het artikel van Barwood en niet diens eigen meting, en de eigen proefopzet van die groep was water van 15 graden, een onderdompeling van zeven minuten en 73 jonge vrijwilligers. Neem ook niet aan dat het ijsgat automatisch een heftiger prikkel is dan water van 15 graden: hetzelfde artikel stelt dat de koudeschokreactie het sterkst is bij ongeveer 5–15 graden.